Muzikale vrijdag: Surf’s Up

Gedurende een korte periode begin jaren zestig was surfmuziek het werkelijk he-le-maal. Keurige, blanke jongens verruilden de swingende shuffle-beat van de blues en rock ‘n’ roll voor een net, regelmatig ritme, voegden wat echo toe en vergaten doorgaans te zingen. Et voilà: een nieuw genre was geboren.

Misschien wel de bekendste muzikant in dit genre is Dick Dale, wiens werk (en met name het nummer Misirlou) in 1994 werd herontdekt dankzij de soundtrack van de film Pulp Fiction. Hier volgt echter een andere Dick Dale klassieker getiteld The Wedge, inclusief beelden van de legendarische Californische big-wave surfer Jeff Clark:



Een ander karakteristiek voorbeeld van het surfgenre is het nummer Pipeline van The Chantays. Hier zie je de jongens hun hit uit 1962 ten gehore brengen bij het populaire televisieprogramma The Lawrence Welk Show:

Surfmuziek bleek niet alleen populair te zijn in de VS. Ook in Australië, een ander land met een belangrijke surfcultuur, werd deze muziek gespeeld, onder andere door The Atlantics. In 1963 scoorden ze een hit met het nummer Bombora (‘an Aboriginal term for large waves breaking over submerged rock shelves’):

Klinkt lekker, toch?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s