Nederlandse politiek in een notendop

Een paar rake typeringen van Nederlandse politieke partijen uit de column van Bas Heijne:

Over de PvdA:

De leden van die partij hebben idealen, die ze om aan de macht te komen consequent verkwanselen. Daarna krijgen ze spijt. Altijd.

Het CDA:

Het ís ook lastig. Idealen in de politiek, bedoel ik. Het CDA weet die twee van oudsher heel goed uit elkaar te houden – wat je zegt is niet wat je doet. Sterker, als je iets moois over de samenleving zegt, is het net alsof je eigenlijk al iets moois hebt gedaan. Nog in de vorige regering werd snoeihard neoliberaal beleid met een stalen gezicht als gemeenschapszin verkocht; wij bezuinigen zo veel mogelijk weg, zodat mensen eindelijk weer oog voor elkaar kunnen krijgen.

En de VVD:

De VVD heeft traditioneel een hekel aan idealistisch gedoe – toen de jonge leider van de JOVD tijdens het congres over het regeerakkoord met moeite spreektijd bevocht om over liberale waarden te spreken, had hij het uiteindelijk alleen over geld.

Spijt, schijnheiligheid en geld lijken mij inderdaad behoorlijk toepasselijke kwalificaties voor de traditionele ‘grote drie’. Maar welk woord past het beste bij de PVV? Heijne zwijgt hierover. Mijn stem gaat naar ‘rancune’.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s