Topsalaris als omkoopbedrag, aflevering 2

Via dit stuk op Sargasso, werd ik gewezen op een paper (pdf) van Ulf Axelson en Philip Bond: ‘Wall Street Occupations: An Equilibrium Theory of Overpaid Jobs’.

Uit het artikel van Axelson en Bond:

As we review below, there is significant empirical evidence that financial sector employees indeed earn more than is justified by their work conditions or skill levels, and hence are indeed overpaid in this sense.

But if financial market employees are overpaid, why does competition among potential bankers fail to drive compensation down? There is no lack of eager smart undergraduates and MBA students who would gladly take an investment banking entry level position with somewhat lower compensation levels than are currently offered. […]

In this paper we provide an equilibrium theory based on moral hazard for how overpay can persist…

[…]

The main assumptions of our model are that for many jobs in finance the exact effort of an employee is hard to monitor; and that it is technologically possible for one employee to oversee a large amount of capital. The first of these assumptions leads to a standard moral hazard problem, and by standard arguments the employee may receive large bonuses after success for incentive reasons. These bonuses have to be especially large if there is a lot of capital at stake, […]

Met andere woorden, lonen in de financiële sector zijn zo hoog, niet omdat de werknemers dankzij hun zeldzame talenten dergelijke salarissen ‘verdienen’, maar omdat je je het als organisatie in de financiële sector absoluut niet kunt veroorloven dat je werknemers de zaak uit desinteresse verkloten (omdat hun inspanningen toch niet goed meetbaar zijn). Want dan ga je als financiële instelling meteen wel heel erg nat.

Dat doet me heel erg denken aan deze observatie uit 2009 toen de Amerikaanse publieke opinie zich keerde tegen Wall Streetbonussen:

If someone in charge of a complex portfolio has his bonus cut back to zero, implying his future bonuses are also in peril, he has good reason to bolt and start at a new place. Worse, he has an incentive to screw up his portfolio by giving away securities to friends of his on the Street (brokers, other traders he deals with), building up a set of favors for his next position. Once there, the buddies he sold securities to at 72 when they were trading at 78 will remember him.

Met andere woorden, topsalarissen zijn in feite omkoopbedragen, zoals ik hier al eens uiteenzette.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s