Een land voor en door de rijken

Terwijl de Amerikaanse middenklasse langzaam verdwijnt, worden leden van het Congres alsmaar rijker. Inwoners van West Virginia hoeven voorlopig even niet op schoon drinkwater te rekenen.

In dezelfde week dat Republikeinen in het Congres de werkloosheidsuitkeringen van meer dan een miljoen Amerikanen weigerden te verlengen, kwam tevens het nieuws naar buiten dat inmiddels meer dan de helft van alle senatoren en leden van het Huis van Afgevaardigden miljonair is. Van de 534 huidige leden van het Congres beschikken er 268 over een nettovermogen (bezittingen minus schulden) van tenminste één miljoen dollar.

Ter vergelijking: in 2010 bezat de helft van alle Amerikaanse huishoudens een nettovermogen van minder dan 57.000 dollar. Het plaatje wordt iets florissanter indien alleen naar de vermogens van wat oudere Amerikanen wordt gekeken. Maar dan nog is het mediaan nettovermogen van congresleden ruim acht keer zo hoog als dat van gewone Amerikanen tussen de 45 en 54 jaar ($ 1.008.767 om $ 117.900).

Een gevolg van deze discrepantie is dat veel leden van het Congres niet of nauwelijks oog hebben voor de situatie van de minder bedeelden of deze wegzetten als luie profiteurs. Zijzelf hebben toch ook wat van hun leven kunnen maken?

Een aardig voorbeeld hiervan wordt geleverd door Jack Kingston, Republikeins afgevaardigde namens de staat Georgia. Het feit dat Amerikaanse kinderen van armere ouders gesubsidieerde of gratis schoollunches ontvangen, was hem een doorn in het oog. Deze kinderen, zo stelde hij serieus voor, zouden eigenlijk de conciërges moeten helpen met het vegen van klaslokalen en dergelijke. Immers, there’s no such thing as a free lunch.

Maar dat bleek toch niet helemaal te kloppen: zelf declareerde hij in drie jaar tijd meer dan vierduizend dollar aan lunchvergoedingen, dat wil zeggen een bedrag ter waarde van ongeveer tweeduizend schoollunches (kortom, het Republikeinse partijprogramma in een notendop: a free lunch for me, but not for thee). Maar Jack Kingston verricht dan ook belangrijk werk – in tegenstelling tot schoolgaande kinderen. Die profiteren alleen maar van andermans belastingcenten.

Een fundamenteler gevolg van de afstand tussen congresleden en gewone Amerikanen is dat bedrijven doorgaans weinig in de weg wordt gelegd om de fysieke leefomgeving van laatstgenoemden te vervuilen. Fracking is natuurlijk een berucht voorbeeld. En met name in de relatief arme en rurale staat West Virginia hebben mijnbouwbedrijven de gewoonte – ondanks de grote schade en vervuiling die dit aanricht – om complete bergtoppen op te blazen om op die manier de onderliggende steenkooladers leeg te kunnen halen.

Dit is echter niet de enige manier waarop mijnbouwbedrijven de staat West Virginia terroriseren. Dankzij het bedrijf Freedom Industries (nee, dit is geen grap) kwamen vorige week duizenden liters aan chemicaliën die worden gebruikt om steenkool te reinigen terecht in de watervoorziening van naar schatting 300.000 inwoners van de staat. De gouverneur riep de noodtoestand uit en er ontstond een run op gebotteld water.

Ondertussen weet niemand wanneer het water weer veilig kan worden gebruikt en wat de precieze gezondheidsrisico’s van de gelekte vloeistof zijn. Tenslotte nam Freedom Industries, ook nadat de omvang van het lek bekend was geworden, niet eens de moeite om contact op te nemen met het betreffende waterleidingsbedrijf. Shit happens, nietwaar?

En bovendien – zo weten ze zelfs bij MTV – wordt een staat als West Virginia toch alleen maar bevolkt door hicks, rednecks en hillbillies. Nauwelijks echte mensen dus.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s